Kehribar

Mürekkebi kurumuş bir göğün altında

Kendi gölgeme çarparak yürürken

Zaman avucumda bir kar tanesi

Ne tutabiliyorum ne vazgeçebiliyorum sızıdan

Rüzgar eski bir dilde fısıldıyor adını

Kırık bir pusula kalbim hep hiçliği gösteren

Yak şu kandili ruhun dehlizleri aydınlansın

Biz ki kehribar içinde hapsolmuş kelebekleriz

Kanatlarımız tozlu hayallerimiz kül

Yak şu kandili kalbin geçmişe aldırmasın

Biz ki kehribar içinde hapsolmuş kelebekleriz

Uçmayı unuttuk ama düşmekte ustayız

Aynalar yalan söylemez gerçeği büker

Gördüğün ben miyim yoksa başka biri?

Bir vapur kalkar zihnimin limanından

Yarım kalmış cümleler ve de veda sesleri

Külün içindeki o gizli koru bulana kadar

Yan! Yan ki sönmek nedir bilesin

Yak şu kandili ruhun dehlizleri aydınlansın

Biz ki kehribar içinde hapsolmuş kelebekleriz

Kanatlarımız tozlu hayallerimiz kül

Yak şu kandili kalbin geçmişe aldırmasın

Biz ki kehribar içinde hapsolmuş kelebekleriz

Uçmayı unuttuk ama düşmekte ustayız