Gis

یك روز به شیدایی

در زلف تو آویزم

خود را چو فرو ریزم

با خاك درآمیزم

وگرنه من همان خاكم كه هستم

یك روز سر زلف

بلوندت چینم بهرِ

دلِ مسكینم، اینم

جگرم، اینم، اینم

یك روز كه باشم مست

لا یعقل و ترد و سست

یك روز ارس گردم

اطراف تو را گردم

كشتی شوم جاری

از خاك برآرم تو

بر آب نشانم تو

دور از همه بیزاری

دریای خزر گردم (هی)

خواهی تو اگر جونم

محصول هنر گردم

خواهی تو اگر جونم

یك روز بصر گردم

یك روز نظر گردم

پانصد سر سردرگم

ای وای، ای وای، ای وای

حبل المتین گیست،

جمعا به تو آویزیم

لا تفرقوا، و عتصموا لا تفرقوا

وعتصموا لا تفرقوا، وعتصموا

وعتصموا بحبل الله جمیعا ولا تفرقوا

جمیعا و لا تفرق، تصموا بحبل الله جمیعا و لا تفرق

تمیعا و لا تفرق، و لا تصیمو بحبل الله جمیعا ولا تفرقوا

وعتصموا بحبل الله، وعتصموا بحبل

و عتصمو بحبل الله جمیعا و لا تفرقوا

یك روز به شیدایی،

در زلف تو آویزم

یك روز دو چشمم خیس،

یك روز دلم چون گیس

آشفته و ریس آریس،

بردار دگر بردار

بردار به دارم زن،

از روی پل فردیس

د آ آ آی د د د

دریای خزر گردم،

خواهی تو اگر جونم

صد سینه سپر گردم،

خواهی تو اگر جونم

یك روز بصر گردم

یك روز نظر گردم

پانصد سر سردرگم،

ای وای، ای وای ،ای وای

ای درد تو ام درمان،

در بستر ناكامی

ای یاد تو ام مونس

در گوشه ی تنهایی

وی خاطره ات پونز،

نوك تیز ته كفشم

این صندل رسوایی

این صندل رسوایی

گرگی تو و میشم من،

جمعا به تو آویزیم

آب است و سریشم من،

جمعا به تو آویزیم

اگزاز و دیازپامی،

جز زلفت آرامی